หลักการแสดงเบื้องต้น
การเคลื่อนไหวตามจินตนาการ
การเคลื่อนไหวเป็นองค์ประกอบพื้นฐานในการแสดงต่าง ๆ อย่างหนึ่งซึ่งสามารถใช้ในการสื่อความหมายต่าง ๆ ได้ โดยไม่ต้องอาศัยบทพูดบทเจรจานอกจากนี้ การเคลื่อนไหวยังช่วยให้เกิดความต่อเนื่องในบทบาทการแสดง ทำให้น่าติดตามและช่วยสร้างบุคลิกของตัวละครให้เด่นชัด รวมทั้งช่วยสร้างบรรยากาศการแสดงให้น่าชม
หลักการเคลื่อนไหวตามบทบาทการแสดง มีดังนี้
1.  ต้องสอดคล้องกับบทละครและบุคลิกลักษณะของตัวละคร
2.  ต้องมีการเปลี่ยนลักษณะท่าทางการเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา ไม่อยู่กับที่หรือแสดงท่าทางเดิม
3.  ต้องเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง สม่ำเสมอ ไม่ตะกุกตะกัก
4.  ต้องเคลื่อนไหว และสื่อความหมายได้ชัดเจน
5.  ต้องมีลาตามจังหวะดนตรีประกอบหรือบทบาทที่ได้รับ จะทำให้ผู้ชมเกิดอารมณ์คล้อยตาม

การใช้เสียงและภาษาในการแสดง
ในบทเจรจาหรือบทพูดของตัวละคร ควรคำนึงถึงการใช้เสียงและภาษา เพราะการพูดสามารถสื่อความหมาย ความคิด ความรู้สึกของตัวละครให้ผู้ชมรับรู้และเข้าใจได้ ผู้แสดงจึงควรใช้คุณสมบัติของเสียงให้เกิดประโยชน์ในการแสดง เช่น การใช้เสียงดัง-เบา เสียงสูง-ต่ำ เป็นต้น
1.  การใช้เสียงในการแสดง
ผู้แสดงสามารถใช้เสียงในการแสดง โดยมีหลักกการ ดังนี้
1.  การใช้เสียงจะต้องสอดคล้องกับจังหวะการเคลื่อนไหวของตัวละคร
2.  จะต้องเปล่งเสียงให้ดัง ชัดเจน มีความมั่นใจ ไม่ตะกุกตะกัก
3.  ใช้คำพูดให้ถูกอักขรวิธี ถ้าพูดผิดอาจทำให้เกิดความประหม่าได้
4.  ใช้น้ำเสียงให้สอดคล้องกับคำพูดและอารมณ์ของตัวละคร
5.  ต้องมีจังหวะในการพูด เพื่อแสดงอารมณ์ของตัวละคร เช่น อารมณ์เศร้าก็พูดช้า ๆ อารมณ์โกรธก็พูดเร็ว ๆ หรือพูดเสียงดัง เป็นต้น
2.  การใช้ภาษาในการแสดง
การใช้ภาษาในการแสดง ผู้แสดงควรเลือกใช้ภาษาให้เหมาะสมกับบทบาทหน้าที่ของตัวละคร ซึ่งภาษาที่ใช้ในการแสดง แบ่งเป็น 3 ระดับ ดังนี้
1.  ภาษาทางการ เป็นภาษาที่ใช้กับตัวละคร หรือสถานการณ์ที่เป็นทางการ เช่น หมอพูดกกับคนไข้ นักเรียนสนทนากับครู เป็นต้น
2.  ภาษาไม่เป็นทางการ เป็นภาษาที่ใช้กับตัวละครหรือสถานการณ์ที่ไม่เป็นทางการ เป็นกันเอง เช่น นักเรียนคุยกับเพื่อน เป็นต้น
3.  คำราชาศัพท์ เป็นภาษาที่ใช้กับตัวละครที่เป็นกษัตริย์และราชวงศ์หรือสถานการณ์ที่เกี่ยว ข้องกับคนที่เป็นกษัตริย์หรือราชวงศ์ เช่น พระราชาพูดกับอำมาตย์ เป็นต้น
3.  การแสดงเป็นตัวละคร
ในการแสดงละคร ผู้แสดงมีบทบาทสำคัญในการถ่ายทอดเรื่องราวผ่านบทบาทของตัวละครที่ได้รับ ซึ่งผู้แสดงที่ดีนั้นจะต้องแสดงให้สมบทบาทและพยายามเรียนรู้รวมถึงพัฒนาการ แสดงของตนอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะการฝึกฝนการใช้เสียง การเคลื่อนไหวให้มีประสิทธิภาพ
การแสดงเป็นตัวละครที่ดีนั้น ควรฝึกปฏิบัติ ดังนี้
1.  ศึกษาบทละครที่ได้รับ ให้รุ้และเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร มีเหตุการณ์และตัวละครอะไรบ้าง
2.  ท่องจำบทพูด บทเจรจา ให้แม่นยำทั้งคำพูดและจังหวะในการพูด
3.  ศึกษาตัวละครที่ตนเองได้แสดงว่า มีบุคลิกนิสัย บทบาทหน้าที่อะไรในเรื่อง เพื่อจะได้แสดงให้สมบทบาท
4.  มีการซ้อมก่อนการแสดงจิรง เพื่อให้เกิดความต่อเนื่อง ไม่เกิดการผิดพลาดเมื่อแสดงจริง
5.  การแสดงละคร ควรให้เกียรติและให้ความร่วมมือกับนักแสดงคนอื่น ๆ เช่น ร่วมฝึกซ้อมการแสดงร่วมกับผู้อื่น

การเป็นผู้ชมที่ดี
ในการชมการแสดงต่าง ๆ ผู้ชมควรมีมารยาทในการชม และชมอย่างมีสมาธิ เพราะต้องให้เกียรติแก่ผู้แสดงและผู้ชมคนอื่น
ข้อควรปฏิบัติในการชมการแสดง มีดังนี้
1.  แต่งกายสุภาพเหมาะสมกับสถานที่และกาลเทศะ
2.  ไปถึงสถานที่ที่แสดงก่อนเวลาเริ่มแสดง
3.  ศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับการแสดง เพื่อเป็นข้อมูลพื้นฐานในการแสดง เช่น อ่านแผ่นพับ ชมป้ายนิเทศ เป็นต้น
4.  ขณะชมการแสดงควรชมอย่างมีสมาธิ ไม่ลุกไปลุกมา คุยกันหรือหยอกล้อกันเสียงดัง
5.  ปรบมือให้กับผู้แสดงตามจังหวะและความเหมาะสม
6.  ไม่เยาะเย้ยถากถางหรือโห่ร้องเมื่อผู้แสดงทำผิดพลาด
7.  แสดงอารมณ์ร่วมกับผู้แสดง หรือมีส่วนร่วมในการแสดงตามจังหวะและความเหมาะสม


ที่มาและได้รับอนุญาตจาก :
เอกรินทร์ สีมหาศาล และคณะ. ศิลปะ ป.3. พิมพ์ครั้งที่ 2.  กรุงเทพฯ : อักษรเจริญทัศน์.